Anti-Aspergillus fumigatus Ab
Anti-PLA2R Ab
Myositis-Specific Autoantibodies (MSAs) and Myositis-Associated Autoantibodies (MAAs), Serum
سایر نام ها: پنل آنتی بادی های میوزیت، آنتی بادی های اختصاصی میوزیت، آنتی بادی های مرتبط با میوزیت، پنل تشخیصی درماتومیوزیت و پلی میوزیت
بخش انجام دهنده: بخش ایمونولوژی آزمایشگاه پاتوبیولوژی نور
پنل آنتی بادی های میوزیت شامل مجموعه ای از اتوآنتی بادی ها است که برای کمک به تشخیص، طبقه بندی و پیش آگهی بیماری های التهابی عضله (میوزیت) مانند درماتومیوزیت (DM)، پلی میوزیت (PM) و میوزیت با اجسام انکلوزیونی (IBM) استفاده می شود. این پنل به دو دسته اصلی تقسیم می شود:
– آنتی بادی های اختصاصی میوزیت (MSAs): این آنتی بادی ها نسبتاً اختصاصی برای سندرم های میوزیت هستند و اغلب با فنوتیپ های بالینی، پاسخ به درمان و پیش آگهی خاصی مرتبط می باشند.
– آنتی بادی های مرتبط با میوزیت (MAAs): این آنتی بادی ها بیشتر در سایر بیماری های بافت همبند (مانند اسکلرودرمی، لوپوس) دیده می شوند اما می توانند در بیماران میوزیت نیز وجود داشته باشند.
شناسایی پروفایل اتوآنتی بادی خاص در یک بیمار، به پزشک اجازه می دهد تا زیرگروه بیماری را دقیق تر تعیین کند، خطر درگیری اندام های خاص (مانند ریه، پوست، مفاصل) را پیش بینی نماید و بهترین استراتژی درمانی را انتخاب کند.
لیست مهم ترین آنتی بادی های موجود در پنل پیشرفته و ارتباط بالینی آن ها:
– Anti-ARS (Anti-Synthetase) Antibodies مثل Anti-Jo-1, PL-7, PL-12 با سندرم ضد سنتتاز مرتبط هستند با میوزیت، فیبروز ریوی، آرتریت، پدیده رینود، دست مکانیک.
– Anti-Mi-2 با درماتومیوزیت کلاسیک با درگیری پوستی بارز و معمولاً پیش آگهی خوب مرتبط است.
– Anti-SRP (Signal Recognition Particle) با پلی میوزیت حاد و شدید همراه با نکروز عضلانی وسیع و مقاوم به درمان مرتبط است.
– Anti-TIF1γ (p155/140) با درماتومیوزیت بزرگسالان و خطر افزایش یافته همراهی با بدخیمی داخلی (پارانئوپلاستیک) مرتبط است.
– Anti-NXP2 (p140) با درماتومیوزیت جوانان و کلسیفیکاسیون زیرپوستی و با خطر بدخیمی در بزرگسالان مرتبط است.
– Anti-MDA5 (CADM-140) با درماتومیوزیت آمیکوپاتیک (ضایعات پوستی بدون ضعف عضلانی واضح) و خطر بالای فیبروز ریوی سریع پیشرونده و کشنده مرتبط است.
– Anti-SAE (Small Ubiquitin-like Modifier Activating Enzyme) با درماتومیوزیت که اغلب با درگیری پوستی شروع می شود و بعداً ضعف عضلانی ظاهر می گردد.
– Anti-HMGCR (3-Hydroxy-3-Methylglutaryl-CoA Reductase) با میوزیت نکروزان خودایمن که می تواند مرتبط با مصرف استاتین ها باشد یا نباشد.
– Anti-Ku بیشتر یک MAA است و با overlap syndrome مثلاً اسکلرودرمی- میوزیت مرتبط است.
کاربردهای بالینی:
– کمک به تشخیص و طبقه بندی بیماری های التهابی عضله میوزیت.
– افتراق بین زیرگروه های مختلف میوزیت مانند DM, PM, IBM, میوزیت نکروزان.
– پیش بینی فنوتیپ بیماری از جمله الگوی درگیری عضلات، پوست، ریه ها و سایر اندام ها.
– ارزیابی خطر همراهی با بدخیمی (پارانئوپلاستیک) در بیماران مبتلا به درماتومیوزیت.
– کمک به راهنمایی مدیریت درمان و پیش آگهی بیماری.
نوع نمونه قابل اندازه گیری: خون ( سرم )
شرایط نمونه گیری: نیاز به ناشتایی نمی باشد.
– نمونههای قدیمی که به درستی نگهداری نشدهاند.
تفسیر:
– تفسیر این پنل بسیار تخصصی است و باید توسط پزشک متخصص روماتولوژی یا مغز و اعصاب و با در نظر گرفتن کامل علائم بالینی، یافته های معاینه فیزیکی، آنزیم های عضلانی (CK)، الکترومیوگرافی (EMG) و بیوپسی عضله انجام شود.
– هر آنتی بادی با یک الگوی بالینی خاص مرتبط است. مثلاً وجود Anti-Jo-1 قویاً مطرح کننده سندرم ضد سنتتاز است و پزشک باید به دنبال درگیری ریوی باشد.
– یک نتیجه مثبت به تنهایی تشخیص دهنده بیماری نیست و یک نتیجه منفی نیز وجود میوزیت را رد نمی کند حتی در برخی زیرگروه ها مانند IBM معمولاً همه آنتی بادی ها منفی هستند.
عوامل مداخله گر:
– مثبت کاذب در جمعیت سالم نادر است اما در بیماری های خودایمن دیگر ممکن است برخی MAAs مثبت شوند.
– منفی کاذب می تواند به دلیل حساسیت روش یا وجود آنتی بادی های ناشناخته رخ دهد.
توضیحات:
این پنل یک ابزار کمکی بسیار قدرتمند برای پزشک است تا بتواند بیماری میوزیت را به صورت شخصی تر مدیریت کند. تشخیص نهایی میوزیت التهابی بر اساس ترکیبی از معیارهای بالینی، آزمایشگاهی، الکتروفیزیولوژیک و هیستوپاتولوژیک صورت می گیرد. درخواست این پنل معمولاً در بیماران با شک بالینی قوی به میوزیت ضعف عضلانی پروگزیمال، راش های پوستی مشخص، افزایش CK یا فیبروز ریوی غیرقابل توجیه انجام می شود.
