Ganglioside Ab Panel

گانگلیوزیدها مولکول های گلیکولیپیدی هستند که به طور غنی در غشای نورون های سیستم عصبی مرکزی و محیطی یافت می شوند. آنتی بادی های علیه این گانگلیوزیدها می توانند در پاتوژنز تعدادی از نوروپاتی های التهابی حاد و مزمن نقش داشته باشند. این آنتی بادی ها با اتصال به اهداف خود در اعصاب محیطی می توانند باعث اختلال در هدایت عصبی، دمیلیناسیون یا آکسونوپاتی شوند. پنل آنتی بادی های گانگلیوزیدی، اندازه گیری همزمان آنتی بادی های IgG و IgM علیه چندین گانگلیوزید مهم را شامل می شود. شناسایی الگوی خاص آنتی بادی های مثبت می تواند به طور قابل توجهی در تشخیص، طبقه بندی و پیش آگهی این نوروپاتی ها کمک کند.

گانگلیوزیدهای اصلی موجود در پنل و ارتباط بالینی آن ها:

   Anti-GM1 (IgG IgM) – آنتی بادی IgM  به طور کلاسیک با سندرم میلن – فیشر (MFS) و نوروپاتی حسی- حرکتی مزمن دمیلینه کننده (CIDP) مرتبط است. آنتی بادی IgG  اغلب با نوروپاتی حرکتی چند کانونی با بلوک هدایت (MMN) ارتباط دارد که به درمان با ایمونوگلوبولین وریدی (IVIG) پاسخ خوبی می دهد.

Anti-GQ1b (IgG) – مارکر بسیار اختصاصی برای سندرم میلن-فیشر (MFS) و همچنین فرم های کامل سندرم گیلن باره (GBS)  که با افتالموپلژی (فلج چشم) و آتاکسی همراه است.

Anti-GD1a (IgG) –  با فرم های آکسونال حاد سندرم گیلن باره (AMSAN) و نوروپاتی حرکتی حاد مرتبط است.

– Anti-GD1b (IgG)  با نوروپاتی حسی آتاکسیک مرتبط است.

– Anti-GT1a (IgG)  با فرم فارنژئال- سرویکال- براکیال GBS و همچنین سندرم میلن- فیشر مرتبط است.

کاربردهای بالینی:

– کمک به تشخیص و افتراق انواع سندرم گیلن باره (GBS) و زیرگروه های آن مانند سندرم میلن- فیشر (MFS)،  AMAN و  AMSAN

– کمک به تشخیص نوروپاتی های ایمون- میدیت مزمن مانند نوروپاتی حرتی چند کانونی با بلوک هدایت (MMN) و نوروپاتی حسی- حرکتی مزمن دمیلینه کننده (CIDP)

–  کمک به تشخیص نوروپاتی های حسی اتوایمون.

– راهنمایی برای انتخاب درمان هدفمند مانند پاسخ به IVIG در MMN با Anti-GM1 IgG مثبت

 

نوع نمونه قابل اندازه گیری: خون ( سرم )

شرایط نمونه گیری: نیاز به ناشتایی نمی باشد.

تفسیر:

تفسیر این پنل بسیار تخصصی است و باید توسط پزشک متخصص مغز و اعصاب انجام شود.

– یک نتیجه مثبت، به ویژه برای آنتی بادی های IgG با اختصاصیت بالا مانند  Anti-GQ1b، می تواند تشخیص یک سندرم خاص مانند MFS را بسیار محتمل سازد.

– نتیجه منفی، تشخیص یک نوروپاتی ایمون- میدیت را رد نمی کند، زیرا درصد قابل توجهی از بیماران حتی تا ۵۰٪ در برخی از انواع GBS ممکن است فاقد آنتی بادی های قابل تشخیص باشند.

الگوی آنتی بادی های مثبت می تواند به پیش آگهی و پاسخ به درمان کمک کند مثلاً MMN با Anti-GM1 IgG مثبت معمولاً به IVIG پاسخ خوبی می دهد.

 

عوامل مداخله گر:

–  مثبت کاذب سطوح پایین آنتی بادی به صورت غیراختصاصی ممکن است در افراد سالم یا در سایر بیماری های غیرعصبی دیده شود، اما تیترها معمولاً پایین هستند.

–  منفی کاذب می تواند به دلیل حساسیت روش، زمان نمونه گیری (آنتی بادی ها ممکن است در هفته های اول بیماری قابل تشخیص نباشند) یا وجود آنتی بادی علیه اپی توپ های ناشناخته رخ دهد.

 

توضیحات:

این پنل یک ابزار کمکی مهم در کنار معاینه عصبی دقیق، مطالعات هدایت عصبی (NCS/EMG) و آنالیز مایع مغزی- نخاعی (CSF)  است. تشخیص نهایی یک نوروپاتی ایمون-میدیت بر اساس تلفیق همه یافته های بالینی و پاراکلینیکی صورت می گیرد. مثبت بودن یک آنتی بادی خاص می تواند درمان هدفمندتری را پیشنهاد دهد و از انجام درمان های غیرضروری جلوگیری کند.