GM Test

گالاکتومانان یک پلی‌ساکارید موجود در دیواره سلولی قارچ‌های جنس آسپرژیلوس است که در طی رشد آن ها به درون خون و مایعات بدن رها می‌شود. تشخیص این آنتی‌ژن در سرم خون می‌تواند نشان‌دهنده عفونت مهاجم باشد. این تست به ویژه در بیمارانی که تعداد نوتروفیل های آن ها بسیار پایین است (نوتروپنی)، ارزش تشخیصی بالایی دارد، چرا که در این بیماران روش‌های کشت معمولاً حساسیت کمتری دارند. قارچ‌های دیگری مانند پنیسیلیوم و Fusarium نیز گالاکتومانان تولید می‌کنند و می‌توانند باعث نتایج مثبت گردند.

کاربردهای بالینی:

1- کمک به تشخیص عفونت های مهاجم قارچی، به ویژه آسپرژیلوزیس مهاجم (Invasive Aspergillosis) یا (IA) در بیماران با نقص ایمنی شدید مانند گیرندگان پیوند مغز استخوان یا عضو، بیماران تحت شیمی‌درمانی با نوتروپنی مداوم و طولانی مدت، دریافت‌کنندگان دوزهای بالا کورتیکواستروئید و…

2- پایش پاسخ به درمان ضد قارچی در بیماران مبتلا به آسپرژیلوزیس مهاجم

3- غربالگری بیماران پرخطر برای تشخیص زودهنگام آسپرژیلوزیس مهاجم

نوع نمونه قابل اندازه گیری: خون ( سرم ) یا نمونه بال بیمار

شرایط نمونه گیری: نیاز به ناشتایی نمی باشد.

تفسیر:

  اگرIndex Value < 0.5  باشد وجود آسپرژیلوزیس مهاجم محتمل نیست، اما در صورت بالا بودن شدید اندیکاسیون بالینی، تست باید با نمونه مجدد تکرار شود.

اگرIndex Value ≥ 0.5  و < 1.0 باشد از نظر بالینی مثبت ضعیف یا  Borderline تلقی می گردد و ممکن است نشان‌دهنده کلونیزاسیون، آلودگی نمونه یا مراحل بسیار اولیه بیماری باشد. تکرار تست بر روی نمونه‌های سریالی (متوالی) ضروری است.

اگرIndex Value ≥ 1.0  باشد قویاً نشان‌دهنده عفونت مهاجم قارچی است و باید همراه با علائم بالینی، تصویربرداری مانند هاله هوایی در سی تی اسکن ریه و سایر فاکتورها تفسیر گردد.

تست گالاکتومانان برای پایش موثر است و نتایج مثبت متوالی (دو نمونه یا بیشتر) ارزش تشخیصی بسیار بیشتری از یک نمونه مثبت منفرد دارد. سطح آنتی ژن (Index) معمولاً با پاسخ موفقیت‌آمیز به درمان ضد قارچی کاهش می‌یابد.

عوامل مداخله گر:

1- مثبت کاذب: دریافت برخی آنتی‌بیوتیک‌ها  وسیع ‌طیف (مانند پیپراسیلین- تازوباکتام، آموکسی‌سیلین-کلاولانات)، آلودگی میکروبی یا قارچی نمونه خون، مصرف عصاره یا نوشیدنی‌های حاوی قارچ، عفونت با قارچ‌های دارای دیواره مشترک (مانند پنیسیلیوم، Fusarium، Histoplasma، همولیز شدید نمونه.

2- منفی کاذب: میزان بسیار کم آنتی ژن در مراحل اولیه بیماری، استفاده از داروهای ضد قارچی مؤثر (پروفیلاکسی یا درمانی)، حضور آنتی بادی های متصل شونده به آنتی ژن (کمپلکس ایمنی)، نمونه‌گیری در فاز بسیار دیررس بیماری، هایپرلیپدمی شدید.

توضیحات:

این تست یک ابزار کمکی مهم در تشخیص آسپرژیلوزیس مهاجم است، اما تشخیص نهایی باید بر اساس تلفیق یافته‌های بالینی، رادیولوژیک، میکروبیولوژیک و این تست سرولوژیک صورت پذیرد. کشت قارچ و بیوپسی بافتی در صورت امکان از استانداردهای طلایی تشخیص محسوب می‌شوند. انجام این تست بر روی نمونه مایع برونشيو آلوئولار لاواژ (BAL) حساسیت تشخیصی بالاتری به ویژه در گیرندگان پیوند ریه دارد.