ICA by IFA

آنتی بادی های ضد سلول های جزیره ای (Islet Cell Autoantibodies – ICA) از جمله اولین اتوآنتی بادی های شناسایی شده در پاتوژنز دیابت نوع ۱ هستند. این آنتی بادی ها به طور عمده علیه آنتی ژن های سیتوپلاسمی موجود در سلول های بتای جزایر لانگرهانس پانکراس تولید می شوند. تست ICA با روش ایمونوفلورسانس غیرمستقیم (IFA) یک روش استاندارد است که از برش های بافتی پانکراس انسانی یا حیوانی معمولاً با خون گروه O به عنوان سوبسترا استفاده می کند. حضور این آنتی بادی ها نشان دهنده فرآیند خودایمنی علیه سلول های بتای تولیدکننده انسولین است و یکی از قوی ترین نشانگرهای پیش بینی کننده ابتلا به دیابت نوع ۱ به ویژه در افراد پرخطر (خویشاوندان درجه اول بیماران) محسوب می شود. این تست چندین آنتی ژن مختلف را به طور همزمان شناسایی می کند مانند GAD65، IA-2، ZnT8  که به طور جداگانه نیز قابل اندازه گیری در بخش ایمونولوژی آزمایشگاه نور هستند، اما نتیجه به صورت یک تیتر کلی گزارش می گردد.

کاربردهای بالینی:

– کمک به تشخیص اتیولوژی خودایمن دیابت نوع ۱ در مواردی که تظاهرات بالینی مبهم است مانند دیابت LADA بزرگسالان.

– غربالگری افراد پرخطر (خویشاوندان درجه اول بیماران مبتلا به دیابت نوع ۱) برای ارزیابی خطر ابتلا به بیماری.

-کمک به افتراق بین دیابت نوع ۱ خودایمن و دیابت نوع ۲.

– استفاده در پژوهش های مربوط به پیشگیری و غربالگری دیابت نوع ۱.

نوع نمونه قابل اندازه گیری: خون ( سرم )

شرایط نمونه گیری: نیاز به ناشتایی نمی باشد.

تفسیر:

– مثبت: وجود آنتی بادی ICA نشان دهنده فرآیند خودایمنی فعال علیه سلول های بتای پانکراس است. نتیجه مثبت، به ویژه با تیتر بالا، خطر توسعه دیابت نوع ۱ را در آینده افزایش می دهد. در فردی که اخیراً با دیابت تشخیص داده شده است، وجود ICA تشخیص دیابت نوع ۱ خودایمن را تأیید می کند.

– منفی: نتیجه منفی احتمال دیابت نوع ۱ خودایمن را کاهش می دهد، اما آن را به طور کامل رد نمی کند، زیرا ممکن است آنتی بادی های اختصاصی تر مانند Anti-GAD65 وجود داشته باشند یا بیمار در مراحل بسیار اولیه یا بسیار دیررس بیماری باشد.

– تیتر آنتی بادی ممکن است با پیشرفت بیماری کاهش یابد و پس از شروع دیابت بالینی حتی ممکن است به زیر سطح قابل تشخیص برسد.

عوامل مداخله گر:

– مثبت کاذب: بسیار نادر است، اما ممکن است در برخی بیماری های خودایمن دیگر دیده شود.

– منفی کاذب: ممکن است در مراحل پایانی بیماری، زمانی که تخریب سلول های بتا کامل شده است، رخ دهد.

توضیحات:

تست ICA یک تست بسیار ارزشمند برای شناسایی خودایمنی علیه پانکراس است، اما امروزه اغلب به همراه یا به جای آن، اندازه گیری آنتی بادی های اختصاصی تر مانند Anti-GAD65، Anti-IA-2 و Anti-ZnT8 درخواست می شود که استانداردسازی و اتوماسیون بهتری دارند. تشخیص دیابت نوع ۱ عمدتاً بر اساس معیارهای بالینی مانند شروع حاد، کتواسیدوز، وابستگی به انسولین است و تست های سرولوژیک نقش تأییدی و کمک به افتراق در موارد مبهم را دارند. در افراد پرخطر، وجود دو یا چند اتوآنتی بادی مختلف مانند ICA به همراه Anti-GAD65 خطر پیشرفت به دیابت بالینی را به طور قابل توجهی افزایش می دهد.