

Anti-Myelin Oligodendrocyte Glycoprotein (MOG) Antibody, IgG, Serum
سایر نام ها: آنتی بادی ضد گلیکوپروتئین الیگودندروسیت میلین، آنتی بادی ضد MOG
تست اختصاصی بیماری دمیلینه کننده MOG-AD، MOG-IgG
آنتی بادی ضد گلیکوپروتئین الیگودندروسیت میلین (Anti-Myelin Oligodendrocyte Glycoprotein-Anti-MOG) یک آنتی بادی IgG است که علیه پروتئین MOG واقع بر سطح میلین و الیگودندروسیت ها در سیستم عصبی مرکزی تولید می شود. این آنتی بادی به عنوان یک بیومارکر تشخیصی برای یک بیماری التهابی و دمیلینه کننده مجزا از ام اس به نام “بیماری مرتبط با آنتی بادی ضد MOG (MOG Antibody Disease-MOG-AD) شناخته می شود. MOG-AD یک بیماری وابسته به اتو ایمیون است که می تواند باعث حملات التهاب عصب بینایی (نوریت اپتیک)، التهاب نخاع (میلیت)، التهاب مغز (انسفالیت) یا ترکیبی از این ها شود. تشخیص دقیق این بیماری برای افتراق آن از ام اس (MS) و بیماری مرتبط با آنتی بادی ضد آکواپورین-4 (NMOSD) بسیار مهم است، زیرا پروگنوز یا پیش آگهی و پروتکل درمانی آن ها متفاوت است. روش های جدید مبتنی بر سلول زنده (Cell-Based Assay – CBA) به ویژه با استفاده از سلول های ترانسفکت شده با MOG انسانی، اختصاصیت و حساسیت بسیار بالایی برای تشخیص این آنتی بادی دارند.
کاربردهای بالینی:
– کمک به تشخیص و افتراق بیماری مرتبط با آنتی بادی ضد MOG (MOG-AD) از سایر بیماری های دمیلینه کننده سیستم عصبی مرکزی مانند ام اس (MS) و NMOSD
– ارزیابی بیماران با علائم نوریت اپتیک (حتی یک طرفه)، میلیت حاد طولانی شده (LSTM)، انسفالیت یا علائم ترکیبی.
– کمک به تشخیص سندرم انسفالومیلیت حاد منتشر (ADEM) در کودکان و بزرگسالان.
– پایش سطح آنتی بادی در طول زمان که ممکن است با فعالیت بیماری مرتبط باشد که سطوح بالا اغلب در فاز حاد بیماری دیده می شود.
نوع نمونه قابل اندازه گیری: خون ( سرم )
شرایط نمونه گیری: نیاز به ناشتایی نمی باشد.
تفسیر:
– نتیجه مثبت در روش CBA، به ویژه با تیتر قابل توجه، تشخیص بیماری مرتبط با آنتی بادی ضد MOGدر بیماری MOG-AD را محتمل می سازد. این بیماری اغلب با نوریت اپتیک (که ممکن است دوطرفه باشد)، میلیت و انسفالیت تظاهر پیدا می کند.
– نتیجه منفی، تشخیص MOG-AD را رد می کند. در این صورت باید تشخیص های دیگر مانند ام اس یا NMOSD تست Anti-AQP4 مد نظر قرار گیرد.
– تیتر آنتی بادی ممکن است در فاز حاد بیماری بالا باشد و با درمان و بهبودی کاهش یابد. پایش تیتر می تواند در ارزیابی پاسخ به درمان مفید باشد، اگرچه نقش قطعی آن هنوز در دست بررسی است.
عوامل مداخله گر:
– روش تشخیصی بسیار مهم است. روش های قدیمی (مانند الایزا) ممکن است نتایج مثبت کاذب داشته باشند و استفاده از روش CBA با MOG انسانی استاندارد طلایی است.
– نتایج منفی کاذب در مراحل بسیار اولیه بیماری یا در دوره بهبودی ممکن است رخ دهد.
– درمان با ایمونوساپرسیوها یا کورتیکواستروئیدهای با دوز بالا ممکن است سطح آنتی بادی را کاهش دهد.
توضیحات:
بیماری مرتبط با آنتی بادی ضد MOG (MOG-AD) یک بیماری مجزا از ام اس و NMOSD است و اغلب پاسخ بهتری به درمان با کورتیکواستروئیدها نشان می دهد، اما ممکن است عود کننده باشد. تفسیر نتیجه این تست باید حتماً توسط متخصص مغز و اعصاب و در کنار علائم بالینی، تصویربرداری MRI و سایر یافته ها انجام شود. در کودکان، آنتی بادی ضد MOG اغلب با سندرم ADEM مرتبط است. درخواست همزمان تست های Anti-AQP4 (برای رد NMOSD) و پنل ام اس ممکن است در موارد تشخیصی پیچیده ضروری باشد.