

عوامل ایجاد کننده
میکروسپوریدیاها گروهی از انگل های تک سلولی درون سلولی هستند که ارتباط نزدیکی با قارچ ها دارند، اگرچه ماهیت ارتباط آنها با سلسله قارچ ها مشخص نیست. جایگاه طبقه بندی این گروه بارها مورد بحث و بررسی قرار گرفته است. از نظر تاریخی، آنها به عنوان تک یاخته در نظر گرفته می شدند و اغلب توسط آزمایشگاه های انگل شناسی تشخیصی مدیریت می شوند. میکروسپوریدیاها با تولید هاگ های مقاوم که اندازه های متفاوتی دارند(معمولا 1تا 4میکرومتر برای گونه های مهم پزشکی)مشخص می شوند. آنها دارای یک اندامک منحصر به فرد ، لوله قطبی یا رشته قطبی هستند که توسط فراساختار آن نشان داده شده است، درون هاگ پیچیده شده است. میکروسپوریدیاها همچنین دارای میتوکندری های منحط شده به نام میتوزوم هستند و فاقد دستگاه گلژی معمولی هستند.
تا به امروز ، بیش از 1400 گونه متعلق به بیش از 200 جنس به عنوان انگل هایی توصیف شده اند که طیف وسیعی از میزبان های مهره دار و بی مهره را آلوده می کنند . حداقل 15 گونه میکروسپوریدیا یی وجود دارند که به عنوان پاتوژن های انسانی شناسایی شده اند. اکثریت قریب به اتفاق موارد توسط انتروسیتوزون بینوئوسی و پس از آن برخی از گونه های انسفالیتوزونایجاد میشوند.
E.intestinalis(=Septata intestinalis),E. hellem,E.cuniculi
سایر عواملی که کمتر گزارش شده اند شامل اعضای جنس های Microsporidium (M. A. vesicularum), A. connori,Anncaliia(=Brachiola)(A.algerae Nosema, T, anthropophthera), Trachipleistophora(T. hominis, M. africanum), ceylonensis Tubulinosema , Vittaforma corneae (=Nosema corneae), Pleistophora ronneafiei, Ocularum acridophagus و یک گونه ناشناخته که احتمالا متعلق به Endoreticulatus است، می باشند .
میزبان ها
بسیاری از حیوانات اهلی و وحشی ممکن است به طور طبیعی به میکروسپوریدیاهای مختلف که از نظر پزشکی مهم هستند آلوده شوند. انتروسیتوزون بینئوسی عموما یک انگل انسانی در نظر گرفته می شود , اما در خوک , نخستی ها , گاو , گربه , سگ و چندین پستاندار دیگر شناسایی شده است. به نظر می رسد برخی از این سویه های مشتق شده از حیوانات , اما نه همه آنها , ژنوتیپ های مشترک بین انسان و دام را نشان می دهند.
انسفالیتوزون کونیکولی در چندین جمعیت خرگوش های وحشی ودر حصر بومی است. همچنین گاهی اوقات در سگ های خانگی , گربه ها , روباه ها , میمون های در حصر و راسوها یافت شده است . پرندگان , به ویژه طوطی سانان (طوطی ها , پاراکیت ها , مرغ عشق ها و غیره) , ممکن است مخازن انسفالیتوزون هلم باشند برخلاف دو عضو مهم دیگر این جنس, E.intestinalis به ندرت در حیوانات غیر از انسان شناسایی می شود.
دامنه میزبان سایر میکروسپوریدیاهایی که انسان را آلوده می کنند به خوبی شناخته نشده است . هیچ مخزن حیوانی برای Vittaforma corneae شناسایی نشده است. گونه های pleistophora در ماهی ها و خزندگان یافت می شوند, اما مور فولوژی اسپور در این گونه ها با گونه های دخیل در عفونت های انسانی ) p.ronneafiei) مغایرت دارد
Anncaliia algerae وTrachipleistophora spp, tubulinosema acridop, Tubulinosema acridophagus با انگل های شناخته شده حشرات مرتبط هستند , بااین حال , اهمیت حشرات در انتقال مشخص نیست.
تظاهرات بالینی
میکروسپوریدیوز انسانی یک بیماری فرصت طلب مهم و به سرعت در حال ظهور است . از نظر تاریخی, این بیماری در افراد با نقص ایمنی شدید, به ویژه در افراد مبتلا به ایدز مشاهده شده است , بااین حال, اجرای درمان های موثر ضد رترو ویروسی, میزان بروز آن را در این گروه به میزان قابل توجهی کاهش داده است. مواردی نیز در افراد دارای سیستم ایمنی سالم مشاهده شده است . تظاهرات بالینی میکروسپوریدیوز بسیار متنوع است و بسته به گونه عامل بیماری و مسیر عفونت متفاوت است. عفونت منتشر می تواند کشنده باشد. از بین تمام تظاهرات میکروسپوریدیوز , اسهال مرتبط با انتروسیتوزون بینئوسی شایع ترین است.
تشخیص آزمایشگاهی
میکروسکوپی
بررسی با میکروسکوپ نوری اسمیرهای بالینی رنگ آمیزی شده, به ویژه نمونه های مدفوع, روشی ارزان برای تشخیص عفونت های میکروسپوریدیایی است, اگر چه امکان شناسایی میکروسپوریدیا را در سطح گونه فراهم نمی کند.
پر کاربردترین تکنیک رنگ آمیزی , روش کروتروپ R2 یا اصلاح شده آن است. این تکنیک, اسپور و دیواره اسپور را به رنگ قرمز صورتی روشن رنگ آمیزی می کند. اغلب, یک نوار استوایی با رنگ تیره تر در وسط اسپور دیده می شود . بااین حال, این تکنیک طولانی و زمان بر است و حدود 90 دقیقه زمان می برد. بااین حال, یک ” تکنیک کروموتروپ گرم سریع ” که اخیرا توسعه یافته است, زمان رنگ آمیزی را به کمتر از 10 دقیقه کاهش می دهد و تمایز خوبی از مواد مدفوعی پس زمینه با رنگ روشن ایجاد می کند, به طوری که اسپور ها برای مشاهده آسان, برجسته می شوند. اسپور ها به رنگ بنفش تیره رنگ آمیزی می شوند و نوار استوایی مشخصتر می شود. در برخی موارد , گرانول های گرم مثبت با رنگ تیره نیز به وضوح دیده می شوند. مواد شیمیایی فلورسنت مانند کالکوفلور سفید نیز در شناسایی سریع اسپور ها در اسمیر مدفوع مفید هستند . اندازه اسپورها در مورد انتروسیتوزون بینئوسی از 0.8تا 1.4 میکرو متر و در گونه های آنکالیزیا آلگرا , انسفالیتوزون , ویتافورما کورنه آ و نوزما از 1.5 تا 4میکرومتر است.
میکروسکوپ الکترونی عبوری ( (TEMهنوز استاندارد طلایی است و برای شناسایی گونه های میکروسپوریدیا ضروری است , که بر اساس ویژگی های داخلی اسپور مانند تعداد کویل های لوله قطبی انجام می شود. بااین حال, TEM گران و زمان بر است و برای تشخیصهای روتین امکان پذیر نیست.
سنجش های ایمونوفلورسانس(IFA)
IFAها با استفاده از آنتی بادی های مونوکلونال و یا/ پلی کلونال برای میکروسپوریدیا در دسترس هستند.
روش های مولکولی (PCR)
شناسایی مولکولی انتروسیتوزون بینئوسی, انسفالیتوزون اینتستینالیس , انسفالیتوزون هلم و انسفالیتوزون کونیکولی را بااستفاده از سنجش های واکنش زنجیره ای پلیمراز (PCR) مختص گونه امکان پذیر است . شناسایی مولکولی سایر گونه های میکروسپوریدیا را می توان بااستفاده از آغاز گرهای (پرایمرهای( اختصاصی جنس و تجزیه و تحلیل توالی یابی به صورت موردی انجام داد.