Fasciola IgG

فاسیولا هپاتیکا انگلی از کلاس ترماتودا است که بیشتر در دام ها ایجاد بیماری می کند ولی ابتلای انسان ها به این بیماری نیز به کرات گزارش گردیده است. در ایران در استان های مازندران و گیلان شایع است و به کرم کپلک یا زالوی کبدی معروف است. میزبان واسط آن گوسفند، بز و برخی نشخوارکنندگان می باشد. انسان میزبان تصادفی انگل بوده و آلودگی در انسان توسط خوردن گیاهان آلوده به متاسرکر ایجاد می شود. به دلیل ورود انگل به کبد و مهاجرت آن به مجاری صفراوی تخریب نسج کبد صورت می گیرد. کرم بالغ در مجاری صفراوی باعث گشادی و ضایعات مکانیکی و سمی می گردد.

کاربردهای بالینی:

1- تشخیص عفونت اولیه به کرم فاسیولا و تأیید فاسیولازیس مزمن

 2- پیگیری پس از درمان حداکثر تا یکسال پس از عفونت اولیه

نوع نمونه قابل اندازه گیری: خون ( سرم )

شرایط نمونه گیری: نیاز به ناشتایی نمی باشد

روش ارجح:  ELISA, FAST (Falcon assay screening test microtiter plate system)

سایر روش‌ها: تشخیص تخم در مدفوع، ثبوت مکمل (CF)، مهار هماگلوتیناسیون (IHA) ، تستهای نواری، کانتر الکتروفورز و آزمایشات جلدی

تفسیر:

تیتر های بیشتر از ۱به ۱۲۸ در روش ایمونو اسی آنزیمی مثبت تلقی می شود. حساسیت روش الایزا با استفاده از آنتی ژن های ۶۳ و ۱۲ و ۱۷ کیلودالتون، بیش از ۹۵٪ می باشد. حساسیت در روش ایمونوبلات ۱۰۰٪ می باشد. میزان آنتی بادی های ضد فاسیولا ۶-۱۲ ماه پس از درمان کاهش می یابد. بنابراین برای پیگیری سیر درمان موفقیت آمیز آزمایشات سرولوژی کاربرد خوبی دارد. آنتی بادی های ضد فاسیولا در مرحله اول بیماری که هنوز تخم ها در مدفوع ظاهر نشده اند قابل تشخیص می باشد. آنتی بادی های ضد فاسیولا را دو تا چهار هفته پس از ابتلا به کرم و پنج تا شش هفته قبل از ظاهر شدن تخم کرم قابل شناسایی می باشد. محل اصلی استقرار انگل طی مهاجرت کبدی در مجاری صفراوی است. در مراحل انتهایی ممکن است که ضایعات دچار عفونت باکتریایی شوند که به سیروز منجر می گردد. موارد اکتوپیک آن در لوزالمعده، قفسه سینه، بافت زیر جلد و مغز مشاهده شده است.

عوامل مداخله گر:

1- امکان پدیده واکنش متقاطع با شیستوزومیازیس در روش الایزا و فست الایزا وجود دارد.

2-  در صورتی که فرد جگر آلوده حاوی تخم را مصرف کند می تواند منجر به نتایج مثبت کاذب (سودوفاسیولازیس) گردد.

توضیحات:

برای دیدن تخم های کرم در مدفوع حداقل باید هفت تا یازده هفته از زمان عفونت گذشته باشد.

از معتبرترین روش ها جهت تشخیص فاسیولازیس روش الایزا می باشد. در این روش می توان آنتی بادی های ضد فاسیولا را دو تا چهار هفته پس از ابتلا به کرم شناسایی نمود.

در ایران موارد شیستوزوما نادر است. بنابراین اختصاصیت تست نسبتاً بالا می باشد.

تشخیص قطعی بیماری با دیدن تخم انگل در مدفوع یا توباژ دوازدهه صورت می گیرد.

تستهای ثبوت مکمل و تست ممانعت از هماگلوتیناسیون و برخی تست های جلدی نیز برای تشخیص بیماری به کار گرفته شده اند که هیچ یک از حساسیت کافی برخوردار نیستند.