Anti-Deamidated Gliadin Peptide (DGP) Antibodies, IgA & IgG, Serum
نام اختصاری: Anti-DGP Ab
سایر نام ها: آنتی بادی ضد پپتید دآمید شده گلیادین، آنتی گلیادین دآمید شده، تست کمکی سلیاکAnti-DGP IgA/IgG, Deamidated Gliadin Peptide Antibodies
آنتی بادیهای ضد پپتید دآمید شده گلیادین (Anti-Deamidated Gliadin Peptide – Anti-DGP) یکی از تستهای سرولوژیک مهم در کمک به تشخیص بیماری سلیاک است. گلیادین بخشی از پروتئین گلوتن موجود در گندم، جو و چاودار است. در افراد مبتلا به سلیاک، آنزیم ترانس گلوتامیناز بافتی (tTG) گلیادین را دآمیده میکند. این شکل دآمید شده، آنتی ژنی است که به طور خاص توسط سیستم ایمنی افراد دارای استعداد ژنتیکی شناسایی شده و منجر به تولید آنتی بادیهای ضد DGP میشود. اندازه گیری همزمان ایزوتایپ های IgA و IgG این آنتی بادی حساسیت تشخیصی به خصوص در بیماران با کمبود ایزوله IgA که در بیماران سلیاک شایع تر است، افزایش می دهد. این تست به ویژه در مواردی که تست آنتی tTG IgA نتیجه مرزی یا منفی دارد ولی شک بالینی بالا است، و نیز در کودکان خردسال بسیار مفید است.
کاربردهای بالینی:
– کمک به تشخیص بیماری سلیاک در کودکان و بزرگسالان، به ویژه در موارد مشکوک.
– غربالگری بیماران با علائم گوارشی (اسهال مزمن، سوءجذب، کاهش وزن) یا غیرگوارشی (کم خونی فقر آهن، خستگی، درماتیت هرپتی فرم) مرتبط با سلیاک.
– غربالگری افراد پرخطر خویشاوندان درجه اول بیماران سلیاک، افراد مبتلا به دیابت نوع ۱، سندرم داون، بیماری های خودایمن تیروئید.
– کاربرد ویژه در بیماران با کمبود انتخابی IgA، که در آن آنتی بادی IgG مانند Anti-DGP IgG و Anti-tTG IgG ارزش تشخیصی بالایی دارد.
– پایش رعایت رژیم فاقد گلوتن که سطح آنتی بادی با رعایت رژیم کاهش می یابد.
نوع نمونه قابل اندازه گیری: خون ( سرم )
شرایط نمونه گیری: نیاز به ناشتایی نمی باشد.
تفسیر:
– مثبت بودن هر یک از آنتی بادی ها IgA یا IgG نشان دهنده پاسخ ایمنی به گلوتن است و در صورت وجود علائم بالینی و یافته های اندوسکوپی/پاتولوژیک منطبق، تشخیص بیماری سلیاک را تأیید می کند.
– ارزش Anti-DGP IgG این ایزوتایپ به ویژه در بیماران مبتلا به کمبود IgA که حدود ۲-۳ درصد بیماران سلیاک را تشکیل می دهند) بسیار ارزشمند است، زیرا در این افراد تست های مبتنی بر IgA مانند Anti-tTG IgA ممکن است منفی کاذب باشند.
– حساسیت در کودکان: تست Anti-DGP به ویژه IgG ممکن است حساسیت بالاتری نسبت به Anti-tTG در کودکان زیر ۲ سال داشته باشد.
– پایش رژیم غذایی: پس از شروع رژیم فاقد گلوتن، سطوح آنتی بادی های Anti-DGP به تدریج کاهش می یابد. بنابراین برای پیگیری تعهد به رژیم مفید است.
– تفسیر همزمان با سایر تست ها: این تست اغلب به همراه آنتی بادی ضد ترانس گلوتامیناز بافتی (Anti-tTG) و آنتی اندومیزیال (Anti-EMA) درخواست می شود. مجموعه این تست ها Panel تشخیصی سلیاک را تشکیل می دهند.
توضیحات:
تست Anti-DGP جایگاه مهمی در الگوریتم های تشخیصی سلیاک دارد. با این حال، تشخیص قطعی بیماری سلیاک معمولاً بر اساس تلفیق یافته های سرولوژی، علائم بالینی، تست های ژنتیکی (HLA-DQ2/DQ8) و همچنین تأیید توسط بیوپسی دئودنوم و پاتولوژی صورت می گیرد. این تست نسبت به آنتی بادی های قدیمی تر ضد گلیادین (AGA) حساسیت و اختصاصیت بسیار بالاتری دارد و جایگزین آن شده است. در بیماران با کمبود IgA، اندازه گیری سطح توتال IgA سرم به طور همزمان برای تفسیر صحیح نتایج سرولوژی سلیاک ضروری است.