

Anti-Soluble Liver Antigen/Liver Pancreas (SLA/LP) Antibody, IgG, Serum
آنتی بادی ضد آنتی ژن کبدی محلول، آنتی بادی ضد SLA/LP، پادتن اختصاصی هپاتیت خودایمن تیپ I، Anti-SLA/LP Autoantibody
آنتی بادی ضد آنتی ژن کبدی محلول (Anti-Soluble Liver Antigen/Liver Pancreas-Anti-SLA/LP) یک اتوآنتی بادی بسیار اختصاصی است که علیه آنزیم سلنوپروتئین که در سیتوزول سلولهای کبدی و پانکراس یافت میشود، تولید میگردد. این آنتی بادی به عنوان یک مارکر سرولوژیک بسیار ارزشمند برای هپاتیت خودایمن تیپI (AIH Type 1) در نظر گرفته میشود. اگرچه شیوع آن در بیماران مبتلا به AIH-1 پایین است (حدود ۱۰-۳۰٪)، اما اختصاصیت آن بسیار بالا نزدیک به ۱۰۰٪ است. وجود این آنتی بادی میتواند به تشخیص AIH در مواردی که سایر اتوآنتی بادیهای کلاسیک مانند ANA و ASMA منفی یا مرزی هستند، کمک کند. همچنین، حضور آن با سیر بیماری شدیدتر و پیش آگهی بدتر همراهی دارد و ممکن است نشاندهنده نیاز به درمان تهاجمیتر و نیز خطر عود پس از قطع درمان باشد.
کاربردهای بالینی:
– کمک به تشخیص هپاتیت خودایمن تیپI (AIH Type 1)، به ویژه در موارد سرونگاتیو برای ANA و ASMA
– افتراق هپاتیت خودایمن از سایر بیماریهای کبدی مانند هپاتیت ویروسی، بیماری کبد الکلی و استئاتوهپاتیت غیرالکلی.
– پیشبینی سیر بیماری و شناسایی بیماران با ریسک بالاتر برای پیشرفت به سیروز و نیاز به پیوند کبد.
-ارزیابی خطر عود بیماری پس از قطع درمان با داروهای سرکوبکننده ایمنی.
-کمک به طبقهبندی زیرگروههای هپاتیت خودایمن.
نوع نمونه قابل اندازه گیری: خون ( سرم )
شرایط نمونه گیری: نیاز به ناشتایی نمی باشد.
تفسیر:
– نتیجه مثبت، به ویژه در حضور علائم بالینی و بیوشیمیایی هپاتیت، افزایش آنزیمهای کبدی و هایپرگاماگلوبولینمی، تشخیص هپاتیت خودایمن تیپ I را بسیار محتمل میسازد و اختصاصیت بسیار بالا نزدیک به ۱۰۰٪ دارد.
– نتیجه منفی، تشخیص هپاتیت خودایمن را رد نمیکند، زیرا بسیاری از بیماران مبتلا به AIH-1 فاقد این آنتی بادی هستند. در این موارد، تشخیص بر اساس سایر اتوآنتی بادیها (ANA, ASMA)، یافتههای بالینی و هیستولوژیک صورت میپذیرد.
– ارزش پیش آگهی: وجود آنتی بادی ضد SLA/LP ممکن است با فرم شدیدتر بیماری، پاسخ کندتر به درمان و خطر بالاتر عود پس از قطع درمان مرتبط باشد.
عوامل مداخله گر:
– نتایج مثبت کاذب بسیار نادر است به علت اختصاصیت بسیار بالا.
– نتایج منفی کاذب میتواند به دلیل حساسیت محدود تست (حدود ۱۰-۳۰٪) رخ دهد.
– درمان با داروهای سرکوبکننده سیستم ایمنی ممکن است بر سطح آنتی بادی تأثیر بگذارد.
توضیحات:
این تست یک مارکر اختصاصی اما با حساسیت نسبتاً پایین برای هپاتیت خودایمن است. بنابراین، معمولاً به عنوان بخشی از پنل جامع اتوآنتی بادیهای کبدی شامل ANA, ASMA, Anti-LKM1 درخواست میشود. تشخیص هپاتیت خودایمن بر اساس معیارهای بینالمللی اصلاح شده (Revised International Autoimmune Hepatitis Group Score) صورت میگیرد که ترکیبی از ویژگیهای بالینی، سرولوژیک، بیوشیمیایی و هیستولوژیک است. در بیماران با شک بالینی بالا به AIH ولی پنل اتوآنتی بادی منفی AIH و سرونگاتیو، درخواست Anti-SLA/LP میتواند بسیار کمککننده باشد.