

◆ کاربرد بالینی : ارزیابی مسمومیت با فلز جیوه
◆ نوع نمونه: خون و ادرار – نیاز به ناشتایی ندارد.
توضیح و تفسیر :
مقادیر افزایش یافته ی فلز جیوه در خون می تواند منجر به مسمومیت شود.
شدت مسمومیت ایجاده شده با مقادیر جیوه موجود در خون ارتباط مستقیم دارد.جهت تایید مسمومیت ،می توان از اندازه گیری میزان جیوه در ادرار استفاده کرد.
اولین علائم بالینی ظاهر شده در حضور مقادیر افزایش یافته ی جیوه در خون، علائم بیماری های سیستم عصبی (اختلال در بینایی ،شنوایی،عدم تعادل و..) هستند و درصورت ایجاد مسمومیت شدید،تمامی اندام های بدن درگیر می شوند و میتوانند تهدید کننده ی حیات باشند.
افزایش ناگهانی جیوه در خون می تواند ناشی از خوردن غذاهای حاوی موجودات آبزی مانند ماهی و میگو باشد.حیوانات ساکن آبهای حاوی جیوه ، می توانند مقادیر قابل توجهی از جیوه را در بدن خود ذخیره کنند و از این راه برای انسان مسمومیت زا باشند.
جیوه در دمای محیط قابلیت تغییر دارد . استنشاق بخارات جیوه یکی دیگر از عوامل شایع مسمومیت با جیوه است .دماسنج های شیشه ای حاوی جیوه که به راحتی در دسترس هستند؛درصورت شکستن و خروج جیوه از آن،بخار جیوه و یا تماس پوستی با آن می توانند موجب افزایش جیوه در خون و بروز مسمومیت می شود.
لازم به ذکر است که آمالگام های مورد استفاده در دندان پزشکی ، حاوی مقادیری از جیوه هستند که باید احتیاط لازم در هنگام استفاده از آنها صورت گیرد.