

بخش انعقاد (Coagulation Department) در آزمایشگاه تشخیص طبی، یکی از بخشهای مهم و تخصصی است که به بررسی وضعیت عملکرد سیستم انعقادی خون میپردازد. هدف اصلی این بخش، ارزیابی توانایی خون در تشکیل لخته و جلوگیری از خونریزی یا ترومبوز (لختههای غیرطبیعی) است.
وظیفه اصلی بخش انعقاد
سیستم انعقاد خون شامل مجموعهای از فاکتورهای پروتئینی است که به صورت زنجیرهای فعال میشوند تا در نهایت فیبرین (Fibrin) تشکیل شود و خون لخته گردد. آزمایشهای این بخش کمک میکنند تا اختلالات مربوط به:
یا ایجاد بیشازحد لخته (ترومبوز)
تشخیص داده شوند.
خونریزیهای غیرطبیعی،
کبودیهای مکرر،
نمونه مورد استفاده
معمولاً از پلاسمای سیتراته (Citrated Plasma) استفاده میشود.
خون در لولههای آبیرنگ (حاوی سدیم سیترات ۳.۲٪) جمعآوری میشود که از لخته شدن زودرس خون جلوگیری میکند.
اهمیت بالینی
آزمایشهای انعقادی در موارد زیر درخواست میشوند:
بررسی ترومبوفیلیها (تمایل به لخته شدن)
بررسی خونریزیهای غیرطبیعی یا کبودیها
بررسی آمادگی برای جراحی
پایش درمان ضدانعقادی (هپارین، وارفارین)
تشخیص هموفیلیها و DIC